مجنون: همه مي‌گويند وصله ناجوريد. مثل لباس گشاد زار مي‌زنيد به تن هم. چشمانـتان آلبالو ـ گيلاس مي‌چينه و به جاي عشق دنبال هوس ايد ولي خدا مي دوند كه اينطوري نيست .به اونم همينو گفتم گفتم كه نه هوسه نه ترحم بلكه عشق كه فقط تو رو مي خواد اونم ساكته و همش ميگه دوست ندارم كسي به من ترحم كنه كسي نيست بهش بگه ترحم زهره خيلي هم تلخه دشمن مجنونه پس من ترحمي ندارم كه بكنم اصلا شما بگيند عشق ترحم سرش ميشه عشق هيچي نمي دونه جز وصال يار . همه ميگن كوس رسوايي عشق شما آبرو برايمان نذاشته. اونايي هم كه كاسه داغ‌تر از آش‌اند جار مي‌زنند مجنون دسته گل به آب داده؛ بيچاره مجنون! هم ليليم تركم كرده و هم ... يك ريز پشت هم، تگرگ حرف‌هاشونه كه بر سرم سوز مي‌زنه. نمي‌فهمن؛ هر چه مي‌خوان مي‌گن، نمي‌دونن مجنون بيدي نيست كه با اين بادها، يا نه بهتر از اون، با اين تندبادها بلرزه. من به عشق مردونه‌ خودم ايمون دارم. تاوان اين به ظاهر گناه هم با خود خودم. هرچه باشه من مجنون ‌ام. مجنون پر از شور و احساس، مجنون سوز و گدازه، مجنون ليلي. ليلي من هرچه باشد براي من عزيز است و دوستش دارم. به قول مادربزرگ «اين علف هرچقدر هم شور، تلخ، بي‌مزه، به دهان بزي شيرين آمده است» ولي چه كنم كه ديگران يا در اين باغ نبوده‌اند يا اگر بوده‌اند دچار فراموشي شده‌اند و از اون بدتر نمي دونم چرا ليلي حرفمو نمي فهمنه نمي دونم چرا زبون ساده عشق منو درك نمي كنه آخه گناه مجنون شدن چيه چرا همش بايد مجنون تهي از هر منيتي بشه چرا ليلي نمي تونه اينطوري باشه . از من مي‌خواهند تمام جوانب را بسنجم. اگر هم عاشقم، عاقلانه عاشق باشم. اما عشق كه منطق سرش نمي‌شه ، ميشه ، يك اتفاقه. اين لرزش دل بدمصب كه دوباره كار دست من مجنون داده ، دست خود من نيست. اگر بود كه يك قفل بزرگ به درش مي‌زدم و كليدشو تو چاه مي نداختم. گمان مي‌كنند تحمل عشق به اين راحتيه؛ نه ! بخدا شب و روزم را گرفته، آزارم مي‌دهد، اذيت مي‌شم، درد به جانم انداخته. اصلاً اگر اختيار با خودم بود، اول خودم را پيدا مي‌كردم بعد ليلمو. اگر اين تپش‌هاي نابجا نبود، اين همه در هول و هراس نبودم. شايد اگر مي‌توانستم دل سركشو رام كنم اون وقت « عاقلانه انتخاب مي‌كردم و عاشقانه زندگي.» اينها را گفتم كه بدونيد مي‌‌دونم همه چيزو. به اين عشق واقفم، به سختي‌ها و مرارت‌هاش، به رنج و مصيبت‌هاش و... اما باز هم در تب و تاب ليلم. دلم برات مي‌سوزد مجنون كه چه بي رحمانه رفتار مي كنن . مجنون هر چي بكشه مجنون و بازم ليلي برام ليلي! ليلي مجنون كدومه؟ عشق كدومه؟ كي عاشقه؟ من؟ كي گفته؟ عمراً! من عاشق بشم؟ اشتباه به عرض رسوندن عزيز من! من هر چي بشم عاشق نمي‌شم. مي‌دوني چيه اصلاً؟ من دور دلمو يه حصار كشيم به چه سفتي! به چه محكمي! هيشكي حق نداره پاش رو از حدود دل من فراتر بذاره و بياد تو. دله ديگه؛ زيرگذر لوطي نيست كه هر كي دوست داشت هر موقع بـياد و ازش رد شه و بره و پشت سرش رو هم نگاه نكنه... خواهري كه شما باشي و ايضاً آقايي كه البته جاي برادري واللا ما هم شنيديم كه مي‌گن انگار يه روزي يه مجنوني بوده و گويا يكي ديگه هم بوده. يادم نيست الان شيرين بود اسمش يا چيز ديگه؛ يه ماجراهايي انگار با هم داشتن. مي گن انگار زياد مي‌زدن كاسه كوزه‌ي هم ‌رو مي‌شكستن. دستشون رو مي‌بريدن، قاط مي‌زدن و روي خاك با خون اسم هم‌ رو مي‌نوشتن و براي هم شاخ و شونه ‌مي‌كشيدن و پاي دو سه نفر ديگه مثل ليلي و خسرو و منيژه و فرهاد و بيژن رو هم انگار كشيده بودن وسط و از اين حرفا. ما كه واللا سر درنياورديم كه اين وسط كي از كي خوشش اومد و كي سينه چاك كي شد. امّا فكر مي‌كنم منيژه با فرهاد رفت و مجنون با خسرو… هييييييي واي نه! استغفرا...! اشتباه شد انگار. فكر نمي‌كنم اون موقع‌ها اين چيزها قانوني بوده باشه!... خلاصه ما نفهميديم كي عاشق كي شد. فقط مي‌گن انگار خيلي دردسرا داشت بازيشون و كلّا خيلي زدن به تريپ هم و آخر هم انگار به هيچ جا نرسيدن. يادمه معلّم ادبياتمون كه براي خودش پير دختري بود و مجرد، به ما يه چيزي مي‌گفت كه نتيجه‌ي اخلاقي‌اش اين مي‌‌شه كه دلي رو كه درد نمي‌كنه، الكي اسير چشم و ابرو و خال و رخسار پسرا نكنيد. ما هم با خودمون گفتيم كه لااقل همين يه درس رو از اين معلّم بگيريم و دل به هيشكي نبنديم. از اون روز تا حالا هم نه دل به جگر‌گوشه‌ي مردم داديم و نه قلوه‌شون رو گرفتيم) .آخ كه چقدر هوس دل و جيگر كردم! يادم باشه اينا رو كه نوشتم، برم به بابام بگم از زير بازارچه دو تا سيخ جيگر منو مهمون كن...) تااينجا رو داشتي حالا نمي دونيم ما به اين مجنون چي بگيم پسره بدي نيست ولي نميشه بهش اعتباري باز كرد مي خوام باشه ها ولي نمي دونم چطوري نمي دونم چرا يه دفعه انگار ياد يكي از همون درساي ادبـيات افتادم كه مجنون مي‌گفت: يــا رب به خـــدايي خداييـــت وانگه به كمــال كبرياييـت از عمر من آن چه هست برجاي برگير و بر عمر ليلي افزاي البته اين يه متنه يه متني كه شايد خيلي از ليلي ها و مجنونها بگن و يا بشنون حالا شايدم براي خيلي ها برعكس باشه من همينطوري نوشتم انشاا... كه خوشتون بياد .